Samen Spelen en Samen delen!

 

Toen ik nog de Pabo deed en voor juffrouw speelde in een kleuterklas hoorde ik mezelf vaak de volgende woorden roepen: ‘Samen spelen en samen delen’.

Tegenwoordig is het heel normaal om alles met de gehele wereld te delen. Foto’s van je nieuwste aankoop, een foto van je heerlijke dampende koffie, visie op de nieuwste make-up trends of de heerlijkste recepten.

Als ik naar het onderwijs kijk dan wordt er door veel mensen keihard gewerkt aan inspirerende werkvormen en lessen. Maar vaak wordt het vergeten om te delen met elkaar. Je wilt immers toch met zijn allen inspirerend lesgeven? 
Een bijeenkomst tussen verschillende collega’s op school heeft me geinspireerd voor deze blog.

Allemaal waren we onze energie aan het steken in het bedenken van lessen voor het vak LOB (loopbaan orientatië en begeleiding). We deelden informatie en ervaringen met elkaar. Achteraf kwam er bij mij een kritische noot bovendrijven. Een gemiste kans! Waarom waren we niet eerder bij elkaar gekomen? Bijvoorbeeld 4 dagen! Met zijn allen hadden we elkaars krachten kunnen bundelen en een ‘algemeen’ stuk kunnen ontwikkelen die voor iedereen inzetbaar was. Ervaringen van oudere collega’s en jonge collega’s gebundeld.

Nu hebben apart collega’s van elkaar energie gestoken in het ontwikkelen en misschien daardoor wel slapeloze nachten gehad. Dit had veel effectiever gekund.

Samen spelen en samen delen? 

Binnen het onderwijs wordt vaak afgezonderd door veel mensen het wiel opnieuw uitgevonden. Zo geven ze in Groningen ook de opleiding MBO Sociaal Werk. Waarom niet met deze mensen delen en samenwerken? Wegens drukte en de waan van het onderwijs wordt er vaak gekozen om het binnenshuis op te lossen.

Door samen te delen en samen te werken kom je veel verder! 

Ik hoop jullie hiermee te inspireren om meer te delen en krachten te bundelen.

Kijk naar de krachten bij je collega’s! Bundel de krachten, zodat je samen tot een mooi en inspirerend product komt!

Liefs,

bijnini☆

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannequin Challenge in de klas?

Ik ben altijd in voor leuke dingen te doen met mijn klas. Zo kwamen er studenten mee om de Mannequin Challenge in de klas te doen. (student) Mevrouw mogen we nadat we klaar zijn de mannequin challenge doen met de klas?  (Docent) Wat bedoel je daar precies mee?

Ik als jong proffesional dacht dat ik altijd bij de tijd was en overal op de hoogte van was, maar deze hype was aan mij voorbij gegaan. Tja moest gelijk denken aan de wat oudere collega’s. Kortom,hoe los ik dit op?

(Docent) Tuurlijk gaan we dit doen! Maar daar staat wel tegenover dat jij de instructie geeft. (Student) Yes dat doe ik Mevrouw. Vervolgens, kunnen wij ook achtergrond muziek krijgen?

Mannequin Challenge in de klas

Aan de slag met de Mannequin Challenge in de klas…

Na de duidelijke instructie zocht iedereen een plekje in het lokaal. Een paar jongens klommen op de kast en iemand ging op de tafel staan. Ik had mijn pet als docent op dat moment op kunnen doen, maar ik dacht aan de Challenge.

Na 3 minuten was iedereen stil en kon de muziek afgespeeld worden.

Wat hebben de studenten mij verbaasd vanaf het moment van de instructie tot dat ze de deur uitgingen.  Wat een groepsdynamiek, verbintenis en focus was er op dat moment. Groepjes hadden in de tussentijd afgesproken, individuele studenten hadden een pose aangenomen en de taken waren verdeeld. Op het moment dat de muziek van start ging waren ze allemaal stil en gefocust. Zelfs ik!

Ik was trots op de studenten. Er was ruimte voor eigenheid, keuzes en openheid.  Door de focus en de poses hadden ze toch verbinding met elkaar. Door een doorzichtig touw werden ze vastgehouden en samen hebben ze een eindproduct neergezet waar ze trots op waren.  Ze konden niet wachten om het filmpje te bekijken.

Mannequin Challenge in de klas?

(Student) Mevrouw stuurt u het gelijk op? Mevrouw u heeft echt een dope filmpje ervan gemaakt!
(Docent) Jongens, met kerst maken we een kerstversie. (Studenten)  ja, leuk mevrouw!

Ben je geïnspireerd?

Ga af en toe mee in de hype en in de belevingswereld van de student. Hiermee maak je contact en leg je verbinding.

Dat is toch het leukste wat er is! Hier lees je nog meer over hoe ik meega met de behoefte en belevingswereld van de student in het onderwijs.

Liefs

Bijnini☆

Mannequin Challenge in de klas

Schakelen? Dat doe je toch alleen in de auto?

15ec6be0276823d3d38b40303165ad7f

Afgelopen week heb ik gemerkt wanneer je altijd in de vijfde versnelling door blijft gaan je lichaam opgeven moment stop zegt.
Hoe komt dat? En wat doe ik allemaal op een dag?


Toen ik ging nadenken over mijn eigen gedrag kwam ik erachter dat ik veel schakelde per dag. Ik had geen vijf versnellingen waartussen ik schakelde, maar 20. Mijn schakels waren mensen, elektronische apparaten (laptop/telefoon) en apps.

Ik zal jullie meenemen in mijn ochtendroutine. Mijn wekker gaat meestal om 7.15. Ik pak mijn telefoon en open Instagram. Daarna komt Olivier (kat) even gedag zeggen en ik speel nog even met Illy (kat). Ik geef de katten eten en ik maak mijn ontbijt klaar. Terwijl ik mijn worteltjes inpak en mijn brood smeer trek ik mijn kleding aan.

Op mijn vintage doorgezakte bank drink ik mijn thee op en eet ik nog een appeltje. Je zou denken dat dat een rustmomentje is. Mijn ogen gaan naar het lampje op mijn telefoon en dit keer is het een e-mailtje van mijn zus. Daarna open ik nog even de NOS app, Facebook en nogmaals Instagram. Omdat ik niks vind open ik YouTube en kijk ik een vlogje.

Wanneer ik mijn ontbijt op heb pak ik mijn spullen en haal ik de scooter uit de berging. Ik stap niet gelijk op mijn scooter, want ik wil muziek luisteren tijdens het rijden. Wanneer ik mijn telefoon open zie ik dat een collega heeft gemaild. Ik ben nieuwsgierig dus lees nog snel de mail door voordat ik weg rijd.

Op school zet ik mijn laptop aan en haal ondertussen thee. Met mijn theekopje in mijn hand verzamel ik de documenten die ik nodig heb. Ondertussen heb ik nog een praatje met een collega over het weekend. En voordat ik de les in ga beantwoord ik nog mijn groepsapp van de hockey en like ik nog even een foto op Instagram.

Herkenbaar? Of niet?

Ik hoop jullie te inspireren om bewust af en toe niet te schakelen. Sta stil bij wat je doet. Kijk om je heen in de trein en naar het landschap. Droom even weg achter het raam in de zon. Of kijk samen een film zonder een trillende telefoon.

Ga jij de uitdaging aan?

Liefs Bijnini☆

“De zon en de Maan”

for-world-peace-minute-blog.jpg

Maandag is het nieuwe schooljaar weer begonnen waardoor ik toch wat kriebels en spanning had in mijn buik. Ik word mentor van een eerstejaars mbo niveau 4 klas.

Je kan je vast nog je eigen introductie dagen voor de geest halen. Als ik terug denk daaraan moet ik nog lachen. Voor mijn eerste middelbare schooldag heb ik geprobeerd zolang mogelijk in bed te blijven liggen tot frustratie van mijn moeder. De gedachten die door je hoofd gingen waren vooral; ‘Wat moet ik aan? Gaan mensen mij leuk vinden? Zie ik er wel oké uit? Heb ik de juiste spullen bij mij? Heb ik die modieuze rugzak van bilabong? Kan ik het lokaal wel vinden?

Allemaal herkenbaar!?

Afgelopen dinsdag was het zover, dertig studenten in een lokaal gepropt.

Mijn gedachten gingen van hot naar her en het zweet stond op mijn rug. Vinden ze mij wel leuk? Heb ik alles goed voorbereid? Ben ik niet te zomers gekleed? Ga ik straks wel een duidelijke instructie geven? Heb ik de juiste spullen meegenomen?

Als ik terugblik op de introductiedagen ben ik een trotse mentor. De studenten stonden open voor elkaar maakten contact en er was ruimte voor eigenheid van studenten. Zelfs werd er een prachtig gedicht geschreven over de zon en de maan. Hoe mooi is het als jongeren in een klas van dertig zich blootstellen en kwetsbaar op stellen.

De klas inspireerde mij doordat ze de verbintenis met elkaar aangingen en de studenten de veiligheid voelde om iets van zichzelf te delen. Ik was apentrots op mijn eerstejaars mentorklas. Ik heb nu al zin om met ze aan de slag te gaan en ze te begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling.

Wat een talenten , openheid en empathie!!!

Liefs,

Bijnini