Kwetsbaarheid als kracht

Als ROC docent werk ik bij de opleiding Sociaal Werk. De studenten van het profiel Sociaal Cultureel Werk (SCW) hadden de opdracht gekregen om een project te bedenken met een maatschappelijk doel. Een duo had een bedrijf bedacht die trainingen ging geven op het MBO. Het doel was om eerstejaars studenten van het MBO te helpen met het ontwikkelen van hun identiteit ontwikkeling, zodat ze gerichtere keuzes gingen maken op het gebied van school en privé. Tijdens de training kwam de kracht van kwetsbaarheid prachtig naar voren!

Kwetsbaarheid als kracht

De les

Het duo ging van start met de presentatie. Het begon met een uitleg over het project, daarna werden we verzocht om in de kring te komen staan.

De desbetreffende student gaf aan dat hij iedereen individueel in zijn kracht ging zetten. Mijn docentenhart werd van deze woorden warm. Ik hoorde om mij heen hier en daar wat ongemakkelijk gegiechel. Ik was nieuwsgierig hoe de groep erop zou reageren.


Na de eerste vijf personen werd het muisstil in de kring. Je zag dat studenten geraakt werden. Iedereen luisterde aandachtig mee. Hij had bij iedere student een apart verhaal. Hij toonde kwetsbaarheid maar gaf zijn medestudenten kracht. Er ontstond een wederkerige openheid in mijn klas die ik niet eerder had gezien. De emoties liepen hoog op. Studenten stelden zich open. Ik voelde allerlei emoties van trots, ongeloof, kwetsbaarheid en geluk. Daarbij lagen de zwangerschapshormonen ook nog eens op de loer!

Mijn kracht mijn kwetsbaarheid

 Toen was ik aan de beurt! Mijn kracht was kwetsbaarheid, persoonlijkheid en hij wist zeker dat ik een goede moeder werd. Bij het eerste moment dat hij mij aankeek vloeide de tranen in mijn ogen. Ik voelde warmte, oprechtheid, openheid en kwetsbaarheid. Nu ik het opschrijf pink ik weer een traantje weg.  Wat was ik trots op hem maar ook op de hele klas.

De klas toonden lef, kracht en openheid door zich kwetsbaar op te stellen. Allemaal mooie eigenschappen die bij het beroep van Sociaal Werker horen.

Het had een enorm effect achteraf op de groep. Ze gaven elkaar een knuffel en zochten steun. Een aantal weken later had ik met een student een ontwikkelgesprek. Daarin vertelde de student dat ze na die oefening veel positieve kracht had gekregen en dat ze er weer helemaal voor ging.

Een prachtige ervaring waarin ik mega trots ben op mijn mentorgroep. Dit laat zien dat ze gegroeid zijn in hun persoonlijke ontwikkeling en als groep. Ze durfden emoties toe te laten en te uiten.

Kwetsbaarheid als kracht

Woorden zijn prachtig als ze kwetsbaarheid en kracht uitstralen. Hier kun je mijn lievelingswoorden vinden.

Dit stukje deed mij denken aan mijn lievelingsprogramma ‘Dream School’. Heb je al gekeken? Echt een aanrader! Kwetsbaarheid tonen en emoties laten de leerlingen daar moeilijk zien.

Wat zijn mijn emoties? Kan ik bij mijn gevoel? Kan ik deze inzetten om mijn gedrag te veranderen?

Neem de tijd voor het thema kwetsbaarheid in het onderwijs. Soms is leren niet alleen een theorie maar een gevoel.

Liefs,

Miss Bijnini

Geraakt…..

 


Sinds dit schooljaar ben ik mentor geworden van een eerstejaars MBO klas niveau 4. 

Als het landschap van Nederland voorbij flitst uit het raam van de trein denk ik terug aan mijn klas. 

Aan het begin van het jaar was ik zenuwachtig en onzeker als ik voor mijn mentorklas stond. De studenten waren alert op elke fout die je maakte. Logisch: zij moesten vechten voor hun positie in de klas. Vanuit de groepsdynamica weet je dat je klas verschillende fases voorbij gaat. Maar het in de praktijk ervaren is andere koek.

Mijn doel aan het begin van het mentorschap was;

  • Je bent oké wie je bent.
  • Sta open voor de ander.
  • Met samenwerken kom je ver.
  • Maak gebruik van je eigen kwaliteiten en zie elkaars kwaliteiten.  

Wanneer ik in de ogen keek van 28 individuen aan het begin van het schooljaar was ik nieuwsgierig naar hun kwaliteiten, interesses en verhaal. Ik had een open blik en deed niet aan vooroordelen.  Ik heb geprobeerd contact te maken met elk individu. 

Groepsactiviteiten zette ik in om de de studenten te verbinden met elkaar maar ook om zichzelf te leren kennen. Ik deed mee en was open en kwetsbaar op sommige momenten. Dit vond ik doodeng, maar achteraf heb ik dit als waardevol ervaren. 

Door mijn grote betrokkenheid en open blik was mijn loyaliteit af en toe uit balans.  Zo heb ik een keer een grote misstap begaan op het gebied van loyaliteit en collegialiteit. Ik koos voor mijn lieve schatjes. Door mijn supervisie heb ik op tijd inzicht gekregen in de situatie en is het goed afgelopen.

Als docent maak je deel uit van de apen op de rots. Soms was ik teveel op de rots! Door bewust hiervan te worden heb ik mezelf af en toe als lesmateriaal gebruikt. Door mezelf te zijn en door mij kwetsbaar op te stellen heb ik de studenten geleerd open te zijn en jezelf kwetsbaar op te stellen in een groep. 

De studenten werden afgelopen week uitgedaagd door een project van Radar. Ik wist niet wat ik kon verwachten. Er was als tip meegegeven dat het belangrijk was dat er bij de eerste les de mentor aanwezig was. Dus hup daar zat ik tussen de studenten niet weten wat er te wachten stond. Extra uurtjes op je to do lijst maar ach ik doe dat gewoon ff!

Nadat we wat werkvormen verder waren kregen we de vraag: ‘Wat is je grootste angst?’ Een zware vraag na een heerlijk weekend van dansen en hockey. 

Nu denk je dat de eerste student antwoord met: ‘Een MEGA dikke Spin’. In tegendeel. De eerste student deelde een persoonlijk verhaal en de volgende, de volgende etc. Zelfs mijn lieve collega gaf een persoonlijk verhaal en deelde het. Ik was als laatste aan de beurt en ik had heel hard geluisterd en mijn hart was open gegaan. Alle verhalen waren zo bij mij binnengekomen dat ik moest huilen. Ze hadden geleerd wat ik als beginnende mentor wilde leren…..

Mijn tranen liet ik gaan, want ik was geraakt! Ik was trots ze toonde kwetsbaarheid, vertrouwen, emotie en stelden zich open. Toen ik mijn tranen liet gaan kreeg ik van student A een aai over mijn rug! 

Het mooiste compliment vergeet ik nooit: ‘Mevrouw u bent de eerste docent die u niet gedraagt als een robot’! 

De externe partij sloot af met het woord: ‘Liefde’! 

Met dit verhaal wil ik nieuwe mentoren inspireren voor volgend schooljaar. Blijf jezelf zoek de verbinding en laat zien dat je ook een mens bent. Houdt het dicht bij jezelf, ga mee met de belevingswereld en doe soms gewoon eens gek. Kijk achter het individu en de kwaliteiten. 

Het is namelijk super tof om mentor te zijn! 

Liefs

Bijnini☆

volg je hart

 

“De zon en de Maan”

for-world-peace-minute-blog.jpg

Maandag is het nieuwe schooljaar weer begonnen waardoor ik toch wat kriebels en spanning had in mijn buik. Ik word mentor van een eerstejaars mbo niveau 4 klas.

Je kan je vast nog je eigen introductie dagen voor de geest halen. Als ik terug denk daaraan moet ik nog lachen. Voor mijn eerste middelbare schooldag heb ik geprobeerd zolang mogelijk in bed te blijven liggen tot frustratie van mijn moeder. De gedachten die door je hoofd gingen waren vooral; ‘Wat moet ik aan? Gaan mensen mij leuk vinden? Zie ik er wel oké uit? Heb ik de juiste spullen bij mij? Heb ik die modieuze rugzak van bilabong? Kan ik het lokaal wel vinden?

Allemaal herkenbaar!?

Afgelopen dinsdag was het zover, dertig studenten in een lokaal gepropt.

Mijn gedachten gingen van hot naar her en het zweet stond op mijn rug. Vinden ze mij wel leuk? Heb ik alles goed voorbereid? Ben ik niet te zomers gekleed? Ga ik straks wel een duidelijke instructie geven? Heb ik de juiste spullen meegenomen?

Als ik terugblik op de introductiedagen ben ik een trotse mentor. De studenten stonden open voor elkaar maakten contact en er was ruimte voor eigenheid van studenten. Zelfs werd er een prachtig gedicht geschreven over de zon en de maan. Hoe mooi is het als jongeren in een klas van dertig zich blootstellen en kwetsbaar op stellen.

De klas inspireerde mij doordat ze de verbintenis met elkaar aangingen en de studenten de veiligheid voelde om iets van zichzelf te delen. Ik was apentrots op mijn eerstejaars mentorklas. Ik heb nu al zin om met ze aan de slag te gaan en ze te begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling.

Wat een talenten , openheid en empathie!!!

Liefs,

Bijnini